Author(s): डः प्रियङ्का महान्त
Abstract:
दृश्यमाणे विश्वप्रपञ्चेऽस्मिन् स्वस्वरूपप्रतिष्ठायै सर्वेषां दर्शनानां वेदोपनिषदां महत्त्वं राराजते। तत्र श्रुतिषु ज्ञानसाधनममृतत्वाय कल्पते इति प्रदर्शितम्। महाभारते वीतरागभयलोभमोहमनुष्यः साधनद्वारा मोक्षं लभते इति निगदितम्। भगवद्गीतायां स्थितप्रज्ञमनुष्य अद्वैतमात्मतत्वं लब्ध्वा अमृतमयं मोक्षमाश्रयते। पुराणादिषु भगवद्भक्त्या परानुरक्त्या च मोक्षाय प्रवर्त्तते। नैयायिक-वैशेषिकसिद्धान्ते प्रमाणादि षोडशपदार्थानां तत्त्वज्ञानादेव मुक्तिः सिध्यति। नित्यनैमित्तिककर्मणा मुक्तिः संपद्यते। तथा च सांख्यदर्शने पञ्चविंशतितत्वविज्ञानादपवर्गः जायते। योगे चित्तवृत्तिनिरोधादेव स्वरूपावस्थानं मुक्तिः वा लभ्यते इति।
PDF URL: View Article in PDF